Waarom ik stopte met kiezen tussen Lovable en Claude

De meeste developers zien dit als een vergelijking tussen tools.

Dat deed ik in het begin ook.

“Welke moet ik gebruiken voor dit project?”

Maar nadat ik met beide tools een aantal echte projecten had gebouwd, begon die vraag… verkeerd aan te voelen.

Het gaat niet om de tool.

Het gaat om wanneer je hem gebruikt.

Ik kies voor Lovable als ik snel iets tastbaars nodig heb

Ideeën in een vroeg stadium zijn rommelig.

Je weet nog niet echt of ze goed zijn. Je hebt alleen een ruwe richting in je hoofd.

Op dat punt wil ik geen discussies over architectuur.

Ik wil gewoon iets zien dat werkt.

Daar gebruik ik Lovable voor.

Ik beschrijf wat ik wil, pas het een beetje aan, en ineens heb ik iets waar ik doorheen kan klikken.

Typische use cases voor mij:

• Interne tools

• Admin dashboards

• CRUD-apps

• MVP's

• Side projects die ik nog in mijn hoofd aan het testen ben

In deze fase is snelheid het enige doel.

Maar er komt een punt waarop alles verandert

En dit is het deel dat ik in het begin niet had verwacht.

Een project begint simpel:

gebruikers maken data aan, gebruikers bekijken data, misschien een paar flows.

Dan groeit het langzaam.

Meer regels. Meer edge cases. Meer vragen als: “wacht, wat gebeurt er als…?”

En plotseling begint wat eerst snel voelde, fragiel aan te voelen.

Alsof elke aanpassing meer raakt dan de bedoeling is.

Dat is meestal het moment waarop ik besef dat ik een stapje terug moet doen.

Dat is waar Claude om de hoek komt kijken

Claude voelt minder als een tool om “even een feature te bouwen”.

Het voelt meer als iemand die naar je systeem kijkt en betere vragen stelt dan jijzelf.

Ik gebruik het wanneer zaken complexer worden:

• waarom wordt het lastiger om dit aan te passen?

• welk deel van dit ontwerp zorgt voor frictie?

• waar gaat dit kapot als het verder groeit?

• verbergt zich hier ergens een simpelere structuur?

Vaak plak ik gewoon echte code in de chat en vraag ik om de gedachte erachter te reviewen.

Vooral nuttig voor:

• Producten met veel AI-functionaliteit

• Workflow-systemen

• Trading-logica

• SaaS-apps die hard groeien

• alles wat de MVP-fase moet overleven

De verschuiving die mijn manier van bouwen veranderde

Op een gegeven moment besefte ik iets simpels:

Ik liep niet vast omdat ik de verkeerde tool had gekozen.

Ik liep vast omdat ik de juiste tool op het verkeerde moment gebruikte.

Hoe ik nu werk

Ik “kies” niet echt meer tussen de twee.

Ik zet ze achter elkaar in.

Ik begin met Lovable wanneer:

• Ik snel validatie nodig heb

• Ik er nog niet eens uit ben of het idee het bouwen waard is

• Ik gewoon iets concreets aan gebruikers wil laten zien

Daarna stap ik over op Claude wanneer:

• het systeem begint te groeien

• aanpassingen invloed krijgen op meerdere onderdelen

• structuur belangrijker wordt dan snelheid

De simpele regel die ik volg

Als ik vanavond iets werkends wil hebben → Lovable.

Als ik iets wil dat niet in een puinhoop verandert zodra het schaalt → Claude.

De meeste echte projecten bevinden zich in beide werelden.

Alleen in verschillende fases.

Verder lezen

• Is mijn vibe-coded product klaar voor echte gebruikers? Een lanceringschecklist
• AI heeft softwareontwikkeling veranderd: wat dat betekent voor klanten
• Wat is AI-ontwikkeling? Een praktische koopgids
• Wanneer iedereen opgaat in de hype, focus jij op de basis.